Ingevingen

Aforismen

Klik op het thema voor de quote en keer terug via oranje pijl

Columns en artikels

2025

Afscheid van Tim op 1 nov. Op 27 okt schreef Karel met zijn echtgenote Karolien deze dankzegging voor wie in de carrière van hun koersende zonen heeft geholpen. Ze werd meer dan 88.000 keer bekeken op facebook.


KOERSDANKZEGGING

Dag Tim, Met je afscheidscriterium op 1 nov in Hooglede eindigt voor ons 25 jaar koersouderschap.
Duizendmaal dank aan al wie ons in die inspirerende periode heeft geholpen:

* aan die Argentijnse tv-commentatoren die jou na honderden kilometers kopwerk de bijnaam ‘El Tractor’ bezorgden
* aan wie ons als volslagen koersleken leerde wat shifters zijn, cranks, een manivelle en een verzet
* voor al het ‘verzet’ in de koers dat jij en je broer Benjamin ons bezorgden. Voor de inspiratie die je bood voor ons koersprogramma: Sterren op de Koersvloer, waarmee we nog steeds het land afreizen en dat in het begin vooral diende om je hobby te bekostigen
* aan die collega-ouders die bijsprongen als je per ongeluk op de wedstrijd iets had vergeten: je spelden voor het rugnummer, je vergunning, je linkerkoersschoen…
* aan de bewoners aan de voet van de Redoute die jou hun toilet aanboden. Het was Luik-Bastenaken-Luik voor beloften, je was met 3 anderen in de aanval; je had te veel rode bietensap gedronken, dat sloeg op je darmen, het werd een spetterend festijn en ze zullen gedacht hebben aan de kleur te zien: wat heeft dié in godsnaam gepakt?
* aan je broer die meer een puncher was, zodat we naar een ander type wedstrijden konden gaan
* aan je idolen Johan Museeuw en Jan Ullrich die het koersvuur in je aanwakkerden; bij Benjamin was dat Sven Nys. En als Sven een keer achterop raakte was het: 'Nys verliest, ik kijk nie meer'...
* voor de occasie-koerskledij die wij mochten op verslijten
* voor de luttele keren dat we samen gingen trainen. Ik zat achter je brede rug. En dat hield niet enkel de wind tegen, maar ook de regen. Eigenlijk hadden ze jou ook ‘El Afdak’ kunnen noemen.
* aan professor Bourgeois die ons bij je eerste inspanningstest bijna een delirium bezorgde door te zeggen dat er in jou misschien wel een profrenner zat.
* aan Sven Vandousselaere, het grootste talent dat we meemaakten in de jeugd, die ons weer met de voetjes op de grond zette. Je had bij de 13-jarigen in Watou het peloton gedubbeld en toen kwam Sven bij de 14-jarigen en die dubbelde het peloton twee keer…
* aan de werkgevers van je vakantiejob als stoelenwasser die jou geloofden toen je zei dat je op de dag van je favoriete Ardennenkoers niet zou kunnen komen werken, wegens ‘zeepallergie’
* aan de ploegleiders die onze taak overnamen. Bij de aspiranten ben je nodig voor alles, bij de nieuwelingen en de juniores al iets minder, bij de beloften word je gedoogd en bij de profs ben je al blij dat je als buitenstaander mag toekijken
* aan wondverzorger Stefaan Decanniere, bij wie we een abonnement hadden als jullie weer eens tegen dek waren gegaan
* aan ploegvoorzitter Roger Soenens die jou opviste toen je als laatstejaarsbelofte geen ploeg meer had
* aan Kim Borry die voor jou de sprint aantrok bij de beloften op de citadel van Namen, zodat je als notoir strijkijzer de enige massaspurt uit je carrière won. Vóór snelle mannen Sean Debie en Jasper Stuyven. Filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=8xRN32dg6Fg
* aan die collega-koersvader die mijn gasboete bij de politie hielp verlagen, toen je net Belgisch Kampioen werd bij de beloften in Geel en ik van puur contentement over de nadar was gesprongen
* aan nonkel Frans, de ideale supporter, die jouw broer en soms ook jou overal rond voerde, en die volgens de klassieke methode biefstukken meebracht ‘opdat jullie sterk zouden staan’ * aan je zus Linde voor het geduld dat ze opbracht om ’s avonds naar de filmpjes te blijven kijken die we van de koers hadden gemaakt * aan je broer Benjamin die jou stimuleerde door de onderlinge rivaliteit. Toen we gingen wandelen in de Ardennen was het telkens: ‘Om het eerst tot aan die boom!’, ‘Een koersje tot aan de chalet!’. Benjamin die 5 jaar jonger was, verloor natuurlijk meestal het pleit, waarna hij urenlang kon zitten mokken. Hij haalde wel meer punten in Westsprint of het wielerjaarboek. Jullie koersten ooit eens met zijn tweeën tegen mekaar van Wulvergem tot op de Kemmelberg. Benjamin vertrok als een pijl uit een boog en werd net bijgehaald in de laatste 10 meter
* aan je spitsbroeder Yves Lampaert die jou heeft aanbevolen bij Patrick Lefevere en aan Patrick zelf die jou tegen het advies van ‘kenners’ toch een contract gaf
* aan Mads Pedersen die twee jaar terug hetzelfde als Yves deed bij Lidl-Trek.
* aan de kopmannen die jou ook bedankten toen je kopwerk niét in een overwinning resulteerde
* aan de ouders en mederenners met wie je soms mee mocht, zodat we niet altijd naar Charleroi of Zaventem moesten rijden
* aan je schoonouders die onze taak als koersouders met brio overnamen: ze misten bijna geen enkele koers
* aan je vrouwtje Tracey die een mirakel realiseerde: je enig gevoel voor orde bijbrengen. Normaal kieperde je je valies uit op de grond, nu opende je die en we wisten niet wat we zagen: alle truitjes, kousjes en broekjes lagen geometrisch geschikt naast mekaar
* aan je ma, door wiens hulp en geduld je toch afgestudeerd raakte als Master LO, en dat in een wereldrecordtijd: na 14 jaar!
* aan de ploegleider die jou en je vriend Bert na jullie eerste rampzalige koers in het Kuipke (resultaat: laatste en voorlaatste) toch nog inschreef als aspirant bij de Groeningespurters
* aan de speakers, signaalgevers en mederenners die we door jou leerden kennen en imiteren
* aan de ploegleiders wiens ploegen jullie hebben geteisterd, de medewerkers en de aanwezigen van de supportersavonden, de fotografen en de journalisten
* aan Patrick Cornillie, Willie Verhegghe en Dimitri Carpentier die een heerlijk gedicht voor je schreven, aan Karl Vannieuwkerke en Michel Wuyts voor een aangrijpende open brief, aan professor Wim Lagae die jou in contact bracht met Jose De Cauwer
* aan je mederenners die uit sympathie komen naar je afscheidscriterium: Wout van Aert, Sep Vanmarcke, Tim Merlier, Tiesj Benoot, Yves Lampaert, Bert Vanlerberghe en de vrienden van de Melkerie, Tim Torn Teutenberg, Daan Hoole, Pieter Serry, Otto Vergaerde, Olivier Naesen... Lijkt ook een beetje een eerbetoon te worden aan de helper in het algemeen. Aan je gemeente die dat organiseert en je ereburger maakt
* en aan Soudal Quick-Step dat jou een tweede maal vertrouwen geeft nu als trainer, en ons het voorrecht bezorgt de koers van dichtbij te kunnen volgen.

Dikke merci allemaal!
Vanwege je ma en pa.

* Eén bedanking moet ik er nog aan toevoegen, voor een Nederlander die weer bij jou in de ploeg komt, nl. Niki Terpstra. Het was in de Waalse openingskoers le Samyn in 2019. Je had gewerkt voor Floréan Sénéchal, en je loste, maar je kwam terug en je ging zowaar in de aanval in de laatste 2 km. We hebben de beelden tientallen keren gezien, maar als je goed keek zag je dat Niki 3 keer het gat voor je liet vallen, ook al reed hij inmiddels in een andere ploeg. Deed hij het onbewust, omdat je hem zo vaak had geholpen de jaren ervoor? Wie zegt nog dat Nederlanders niet mild kunnen zijn? We schreeuwden ons schor voor de tv. Ook Yves in Hulste deed dat. Het heeft niet geholpen, want je verkrampte in het zicht van de meet en een andere Nederlander Reynders trok het zevental weer bij. En zo zal je voor eeuwig de helper zonder Uci-overwinning blijven.

2024

12 febr: Karel Declercq postte een ludieke reactie op de voorstellen van #Peta om houten paarden in paardjesmolens te verbieden.
Met dank aan Peta voor de inspiratie!🙂 De post werd al 93 keer gedeeld op facebook. Zie ook: Humo


Nieuwjaarswens: leren falen. ‘Misschien is een keer mislukken wel een voorwaarde om de volgende keer te slagen’ .
In open venster, Humo, 2 jan 2024.

2023

zie ook: hier.


Karel Declercq maakte ooit een gedicht over wat vader zijn met je doet. Verscheen in ‘Brieven aan jonge ouders’ en daarna muziek op gezet. Ter gelegenheid van de week van het gedicht hier de tekst:

Vaderschap

Toen je gisteren lag te slapen
met je auto's in je bed,
kwam ik kijken op de trappen
met een beetje binnenpret.

Ik ben niet het softe type;
voor een kind val ik niet rap.
Daarom treft me des te dieper
leven met het vaderschap.

In mij gaat het kind ontwaken
- dat denk ik opeens vannacht -
Nieuwe dingen gaan me raken
waar ik eerder nooit aan dacht.

Ik zie alles door jouw ogen.
Mijn hart gaat ook sneller slaan.
Ik kan even opgetogen
voor een speelgoedwinkel staan.

Ik wil met je speelgoed spelen,
met je knikkers in de zon.
Ik wil van je Lego's delen,
grijpen in je grabbelton.

Ik lees weer een kinderboekje
- het is knetter, het is dwaas -
ik sta met jou in het hoekje.
Ik zing mee voor Sinterklaas.

Ik doe al die dingen domweg
en didactisch ook misschien.
Ik maak kilometers omweg
om een paard te laten zien.

Schapen, koeien, om het even:
ik doe alle dieren na.
Iets in mij begint te leven
als de kleine roept: «Papa!»

Ik ga op een kind gelijken.
Oude sprookjes doen me iets.
Ik kan weer naar Tik Tak kijken.
Ik rij met je nieuwe fiets.

Ik ben heel erg te benijden.
Zijn gezinnen kindervrij,
dan heb ik met hen medelijden
- zij hebben het misschien met mij.

Ik denk aan Merkel en Dehaene:
zouden die thuis ook zo zijn?
Speelden die met autobanen
of met de stoelen tsjoeketrein?

Zaten voornoemde genieën
met een kleine op hun rug?
Kropen ze ook op hun knieën
naar de living en terug?

2021 Het was het Jaar…

- waarin Kerstmis werd uitgesteld tot Pasen
- waarin het overlegcomité in spoed bijeenkwam om te beslissen wanneer de volgende vergadering zou plaatsvinden
- van schandalen in de Nederlandse showbizz; ik weet niet of het klopt maar mag ik al spreken over Marco Borsttasto?
- waarin de regeringstop een uitstap regelde voor de sfeer: een kernuitstap
- waarin het koppel dat de liefde bedreef op het altaar van Bree ervan afkwam met een toepasselijke straf: een standje.
- we mochten optreden met een koor, maar niet repeteren
- Tanja Dexters werd veroordeeld met drugwerkende kracht
- de premier werd besmet met een speciale variant: de Croovid 19
- we mochten dansen zonder mondmasker, maar er één moesten dragen om naar het toilet te gaan. Oplossing: we dansen gewoon naar het toilet!
- van nieuwe woorden: vaccinvoorkruiper… een woord uitgevonden in Sint-Truiden
- ik hoorde van Jean Jeanbon dat we geen barbecuefeestjes mochten geven zonder cateraar. Want de traiteur gaat alle gasten controleren, terwijl zijn koteletten aanbranden...
- bij een hevige storm in Moorslede een stuk grond is weggewaaid
- het veel energie kostte om het energieverbruik te doen zakken
- ‘Kom wat dichterbij’ in coronatijden de grootste hit was… alsook: ‘Wie zal dat betalen?’
- Marc Van Ranst meer op tv probeerde te komen dan Bart Peeters
- en gevangenen prioriteit kregen. Als je je snel wil laten vaccineren: pleeg een overval!

#BelgiëScheefBekeken #CoronaCabaret; zie ook facebook 30 dec 2021
Foto met dank aan Joke Couvreur

2021 Het was het Sportjaar

- van Georges Van Aert op de Champs Élysées
- waarin Yves Lampaert de geboorte van Aloïs live meemaakte… van op de parking van de autostrade
- van raket Jasper Philipsen, slijkduivel Flor Vermeersch en wiegenkind Mauri Vansevenant
- waarin Italië het EK, het Songfestival én Roubaix won
- er slecht nieuws was: de Rode Duivels strandden in de kwartfinale van het EK. En goed nieuws: ze raakten een ronde verder dan de Nederlanders😀
- een twitteraar opmerkte dat een streakster op het EK langer op het veld stond dan Van Aken
- dartsspeler Dancing Dimi werd ingezet voor de precisievaccinatie
- Patrick Lefevere een recordscore haalde in de slimste mens...
- eeuwige student Tim Declercq afgestudeerd raakte in de tractorologie. Na 14 jaar. Volgens Hilde Crevits wegens zijn groot uithoudingsvermogen
- de rubriek ‘de weg naar Roubaix’ met 24 weken werd verlengd
- er weinig ‘social distance’ was tussen Van Aert en Pidcock in de Amstel - het WK in Leuven één lang kippenvelmoment was. Tenzij op het podium
- Tim Declercq die meest op kop reed in de Tour, rode lantaarn werd
- omi en opi zo blij waren in de Tour door hun kleindochter op pancarte te worden begroet
- Julian het WK won op koninklijke wijze: A la Philippe!
- mijn enige Kom op Strava 65 maal werd gebroken: het peloton was gepasseerd
- Adrie Vander Poel door de dames werd gevraagd als zaaddonor, wegens de kwaliteit van zijn nageslacht. Eddy Planckaert bood zich ook aan, maar zonder succes.😀
- Radja Nainggolan Antwerp de juiste mentaliteit wou bijbrengen… in het verkeer
- en waarin onze Rode Duivelinnen wonnen met 19-0. Kunnen we er niet enkele opstellen bij Beerschot?😀

#SterrenOpDeKoersvloer #Sporza zie ook facebook 21 dec 2021Foto: Wielermuseum

Mag er met Corona gelachen worden?

De carnavalisten zullen dit jaar met het thema Corona niet lachen. Als maker van het ‘Coronacabaret’ voel ik me daardoor aangesproken, en bij nader inzien vraag ik me af of dit wel zo’n goeie zaak is.
Nog nooit hebben zoveel grappen en memes gecirculeerd op internet en soms waren die heel ingenieus. ‘Ik ga deze zomer op vakantie naar Tuinesië, of ik blijf in mijn kot-d’Azur.’ ‘De Coronapils werd in de Lidl naast de mort subite gezet’... De lockdown ontketende heel wat creativiteit. Het heeft geholpen om de crisis te verwerken. Humor heeft immers een belangrijke functie in de samenleving. Het helpt spanningen te ontladen. Daarom zijn komieken goede psychiaters. Humor lost geen problemen op, maar helpt er overheen.
Ik pleit zeker niet voor grove humor. Maar als je kijkt naar wie het psychologisch zwaar heeft met de crisis, dan zijn het vaak mensen die relativering missen.
Natuurlijk moeten we omzichtig zijn en begrip hebben voor het leed dat deze crisis heeft veroorzaakt. Maar lachen met corona toont geen gebrek aan respect, wel integendeel.
Soms ga ik spreken over humor in crisissituaties. Het dementiecabaret is zo’n voorbeeld. Het valt me op hoe opgelucht mensen zijn om eens problemen te kunnen weglachen. U iets 24 uur per dag blijven aantrekken, het vreet aan je psychische gezondheid, daar ga je aan kapot. Het is het thema van de reeks ‘Taboe’ met Filip Geubels. Het is ook het thema van de film ‘la Vita è bella’. Robert Benigni overleeft met zijn zoontje het concentratiekamp door zijn humor.
De laatste tijd stapelen de onderwerpen waarmee je zogezegd niet mag lachen zich op. Dat is jammer. En het spook van de censuur godbetert steekt weer op. Een samenleving met te veel verbod op humor is een verkrampte samenleving. Een lachverbod zoekt dan zijn uitweg op minder fraaie manieren.
Ik nodig de carnavalisten dus uit om hun creativiteit bot te vieren. De mondmaskersaga, de vaccinvaudeville, de stijl van onze virologen… zoiets vraagt toch om het eens komisch te doorprikken. Het kan allemaal zonder rauw te zijn. Want in deze tijd is humor nodig. Meer dan ooit.

Zie ook open venster Humo 3 febr 2021, of facebook 3 febr 2021

Kandidaat K3

In opvolging van Klaasje stelt Karel Declercq zich kandidaat K3. Zie facebook 9 febr 2021.

Beeldenstorm

zie ook Facebook 15 juni 2020.
Opgenomen als lezersbrief in De Morgen 16 juni 2020

De gevolgen van het Coronavirus:

- We worden allemaal ziek, zoniet van het virus, dan toch van de commotie er rond.
- Het Brugse supporterslied ‘hand in hand - voor blauw en zwart’ wordt aangepast. Het begint nu met ‘elleboog aan elleboog’...
- Er komt knoflook in de gerechten, zodat de mensen spontaan afstand houden.
- De Borlées doen hun estafettes als volgt: Jonathan start, ontsmet de stok en geeft hem dan door aan Kevin, enz… de tijd blijft lopen.
- Gratis reclame voor Corona-verzekeringen: je krijgt het “Di-rect”!
- De paaseierenraap gaat niet door, want de klokken blijven in Rome.
- We horen dagelijks songfestivalgewijs het aantal gevallen uit elke Europese hoofdstad: ‘the results of the Norwegian jury: for Corona 12 points.’
- De Corona-krant ligt nu bij ‘la Dernière Heure’.
- En het programma ‘Mag ik je kussen?’ wordt ‘Mag ik je desinfecteren’?

zie ook facebook 11 maart 2021

De gevolgen van het coronavirus (vervolg)

- We kunnen niet meer op café en naar de koers. Er komt een babyboom in december.
- We kopen meer imodium om te besparen op toiletpapier.
- We zingen 'you'll never walk alone', terwijl we elk apart moeten stappen.
- Ook wij artiesten hebben het moeilijk. Ik moet alleen thuis optreden. Het publiek bestaat uit… mijn vrouw.
- De realiteit wordt één grote uitzending van 'wat als'.
- de kerk erkent een nieuw mirakel: ‘de wonderbaarlijke toiletpapiervermenigvuldiging’.
- en na de Kampioenen krijgen we heruitzendingen van koersen en voetbalmatchen. Voor wanneer de heruitzending van het weerbericht?�

facebook 18 maart 2020

Humor is een factor van integratie

Facebook 25 febr 2020. Zie hier.

Pleidooi voor korte tenen

In de studentenrevues in Leuven en Gent is het voor de proffen een eer te worden geïmiteerd. Dan hoor je er echt bij. Ik zette er mijn eerste stappen op de bühne als imitator van professor Hugo Vandenberghe, compleet met tirolerkostuum en Cvp-vlag. ‘Van waar komt ge? - Van de bergen’.
Iedereen kan het beamen: de best draaiende sociale organisaties zijn deze waar men openlijk met mekaar lacht. De wrevel wordt er letterlijk weg-gelachen.
Als cabaretier wil ik bij de carnavalhetze dan ook pleiten voor het recht om uitgelachen te worden, om het voorwerp te zijn van spot. Daar moeten we niemand in discrimineren. Groot, klein, links, rechts, progressief en conservatief, met de ander of met onszelf, want zelfspot is de hoogste gave.
Hoe je dat recht inkleurt is een kwestie van persoonlijke smaak. Zelf probeer ik aan de milde kant te zijn, maar er zijn vele stijlen mogelijk, absurd, ironisch, correct of incorrect, burlesk of parodiërend.
Maar iemand van dat recht uitsluiten is een kenmerk van dictatoriale regimes. Als je het verbiedt zoekt het zijn weg achter de rug. En als niet met dingen of personen mag gelachen worden zit er iets scheef. Humor dient om spanningen te ontladen, anders krijg je een verkrampte samenleving.

De voorbije weken toonden veel mensen lange tenen en kwam de ‘verontwaardigingsindustrie’ op sociale media weer op gang. Collega Nowé sprak van een 'lage permissiezone'. Zelfs het doembeeld van censuur godbetert dook op.
Wie het Aalsterse carnaval verengt tot een antisemitische optocht heeft er niets van begrepen. Akkoord, het is niet altijd even subtiel en over smaak kan men twisten. Maar net zoals aan een wetenschapper ‘het recht om te dwalen moet worden toegekend’ (rector De Somer bij het pausbezoek), moet een komiek ook recht hebben op een slechte mop. Elke grap kan eens verkeerd vallen, maar vervolging riskeren doodt elke creativiteit.
Natuurlijk kan je best rekening houden met gevoeligheden maar we hebben het lachen met kwetsbare groepen aan zoveel regels en taboes onderhevig gemaakt dat niemand nog durft. Maar een grap durven vertellen mét een migrant erbij, dat werkt integratie in de hand. We denken ze te beschermen door niet te lachen in hun bijzijn, terwijl dat juist de integratie ten goede komt. Met de rivaliteit tussen Belgen en Nederlanders gaat het zoveel beter: die Belgen- en Hollandermoppen helpen direct het ijs te breken, en vooral: we vertellen ze in elkanders bijzijn.

Daarom dus dit pleidooi voor minder lange tenen. Als je moet rekening houden met abnormale gevoeligheden schiet er niets meer over. Als iedereen ‘ervan krijgt’ is dat ook een vorm van rechtvaardigheid.😉

De privacywet of de befaamde Gdpr

We hebben nu een paar weken kunnen genieten van de ‘weldaden’ van de Privacywet… en onze privacy is nog nooit zo geschonden. Onze mailbox puilde uit. Men zond ons ‘mails om te vragen of men een mail mocht sturen’. Da’s net als een brief schrijven om te vragen of je een brief mag schrijven.
Onlangs ook meegemaakt: iemand die mailde om te vragen of hij mocht telefoneren. … Da’s twee keer prijs. Wat is het volgende? Een sms sturen om te vragen of je mag mailen om te vragen of je mag bellen om te vragen of je iets in de brievenbus mag steken?
En dat terwijl vroeger bij ons in Oostrozebeke de postbode nog zonder bellen langs de achterdeur binnenkwam om de post af te geven. Daar hebben we 2 koersende zonen aan over gehouden. De meeste postbodes zijn ook goede fietsers.
GDPR staat voor: de Grap die Denkt Privacy te Regelen. En dan krijg je de vraag: is uw bedrijf al ‘Gdpr-ready’? Dan antwoord ik: we hebben daarvoor een privacy-adviseur, maar ik mag … zijn mailadres niet doorgeven! Een Russisch bedrijf stuurde wel een vriendelijke mail: ‘U kunt zich laten schrappen uit onze datalijst als u geeft ons uw mailadres, telefoon en bankcode...’
De GDPR geeft ons nu ook kansen bij de fiscus: ‘Beste controleur, gelieve dit jaar geen belastingbrief te sturen wegens de privacywet.’ ‘Mijnheer de agent: uw briefje tussen mijn ruitenwissers is illegaal want ik heb geen toestemming gegeven!’
De wet is bedoeld voor de Googles, de Facebooks en de Samsungs van deze wereld: de big brothers. Je kent het: je bestelt een grasmachine, en je wordt wekenlang getrakteerd op gratis reclame voor graszaden en tuingerief. Ze hebben zich al lang tegen privacyschending ingedekt, en dus commercialiseren ze onze gegevens lustig verder.
Je krijgt dan de keuze: 1. toestaan dat men toegang krijgt tot al uw foto’s, agenda, mailadressen, betaal- en locatiegegevens, ofwel… 2. meer uitleg…
Ja het is een groot misdrijf als de oud-scouts een paar mailadressen doorgeven voor hun wafelbak. Terstond in de boeien dames en heren! En als een enkeling protesteert tegen het verspreiden van de klasfoto, dient hij beloond. Een gratis masker voor de volgende fotoshoot. En deel deze column vooral niet tenzij stiekem: het zou wel eens kunnen ingaan tegen de privacywet!

Zie ook op facebook, 13 juni 2018

De dag van de buur.

Het Nieuwsblad 27 mei 2011, zie hier.

Krantencolumns Koers

Klik op het artikel voor vergrote tekst en keer terug via de pijl back.

 

 

 

Krantencolumns Actualiteit

Klik op het artikel voor vergrote tekst

 

Gedichten

 

Passage

Heel het landschap wordt herschapen in theater.
Het decor waar zopas nog de boer door reed, de auto
van de drankenventer of een paar schoolmeisjes op
giechelende fietsen
wordt even een toneel, het kader van
een strijd op wielen.

Het dorp is één met het gebeuren :
de straat het strijdperk; de karavaan waaruit
‘Rodania’ weerklinkt,
gepinte huizen en bewoners en een dorp
dat blinkt: zij zijn een stukje van de koers.

En wat later als opnieuw de stilte valt
zoals ze enkel na een voorstelling kan vallen -
uit de open deur van het café
nog wat discussies van verdwaasde gasten,

en op de grond de resten van een zakje friet
of het omhulsel van een energiereep
dat voorbijwaait op de macadam.    

Wanneer het hart een zintuig is

ingezonden en bekroond in poëzieprijs te Harelbeke 1988

Wanneer ik aan je zélf zal wennen,
de laatste raadsels binnenhaal,
zal ik je zachtste zij verkennen;
ik vind ze in de plooi der taal.

En óver de verbale fase,
wanneer het hart een zintuig is,
word jij een talige extase,
het lichaam een getuigenis.

Ik zal je met de hand begrijpen,
de huid die luistert naar de huid;
Jij zal verhalen in mijn lippen zwijgen
met een gezuiverd stemgeluid.

Het is een roep, een oersignaal.
Je fluistert een Neandertaal.

Tango van het wielerkontje

naar de tango van het blote kontje (Toon Hermans)
Opgenomen in 'de 100 mooiste wielergedichten', bloemlezing uitgegeven door Patrick Cornillie.

Dit is de tango van het wielerkontje.
Dit is de tango van het koersgat op de fiets.
Je hebt een vierkant zitvlak of je hebt een rondje.
Het één heeft inhoud en het andere heeft niets.
We hebben renners die gespierd zijn als Thor Hushovd,
zo’n renners met een koffer als een ton,
met een bips als Cancellara,
als de derrière van Nathalia,
of een gracieuze poep als Pippa Middleton.  

In het koersen heb je vele soorten ‘gaten’
en daarvoor bestaan aangepaste ‘zaten’.
Er zijn er die gevleesd zijn als Tom Boonen,
naturel of vol met groeihor … vitaminen.
Je hebt hespen zoals sprinters op de piste
of die dikbillen van proloogspecialisten
en ik zag een Duveldrinker die-op zijn zadel zat…
Ik dacht: verrek die vent heeft een Moortgat.  

Het valt me op dat wielerbillen op elkander lijken
vooral wanneer je ze wat dichter kunt bekijken.
Kleine klimmers hebben van die strakke;
die hebben werkelijk niks om vast te pakken;
maar anderen die worden voortgedreven
door de charme van zo’n stevig achtersteven
en bij Spaanse renners hangt er geen vlees aan:
Cont-ador die lijkt niet op z’n naam.  

Dit is de tango van de rennersbillen,
een erogene zone achter op de fiets.
Er zijn er waar de vrouwen van gaan gillen
en andere die zeggen niemand iets.
Want zo is het, het ligt totaal in smaken,
het samenspel van ’t zadel en de bil,
maar het valt niet te vermijden
wil je naar de kopgroep schrijden
dat je dan het gat … toe rijden wil.  

Uit ‘Sterren op de Koersvloer'.